خانه شیخ خانه ای خشتی و ساده بود که از پدرش به ارث برده بود و در مولوی کوچه سیاها ( شهید منتظری ) قرار داشت که تا آخر عمر در آنجا می زیست و امروز بنام حسینیه جناب شیخ رجبعلی معروف شده است.

لباس شیخ بسیار ساده و تمیز بود نوع لباسی که او می پوشید نیمه روحانی بود چیزی شبیه لباده روحانیون بر تن می کرد عرقچین بر سر می گذاشت و عبا بر دوش می گرفت او در لباس پوشیدن هم قصد قربت داشت غذایش بیشتر از طعامهای ساده مثل سیب زمینی و فرنی بود بر سر سفره دو زانو می نشست و به طور خمیده غذا می خورد و گاهی هم بشقاب را به دست می گرفت .

کسب و کار شیخ یکی از شغلهای

پسندیده در اسلام است و نیز شغل

لقمان حکیم که پیامبر خدا فرمود

کار مردان نیک خیاطی است

( میزان الحکمه ج4 ص 1620 – 1182 – 5478 )

بنابر همین شغل بود که به ( حاج شیخ رجبعلی خیاط )

معروف شد.

زندگی اش کار برای خدا بود و راه سیر و سلوک را در چهار چیز میدانست:

1 ـ گدائی در خانه خدا

2 ـ توسل به ائمه هدی علیهم السلام

3 ـ احسان به خلق

4 ـ کسب اخلاق الهی

ایشان می فرمودند: مراقب دلهایتان باشید ، غیر خدا را در آن راه ندهید تا ببینید آنچه را دیگران نمی بینند و بشنوید آنچه را دیگران نمی شنوند.

در جای دیگر اشاره دارد: اگر چشم برای خدا کار کند می شود عین الله اگر گوش برای خدا کار کند می شود اُذُنُ الله اگر دست برای خدا کار کند می شود یَدُ الله تا می رسد به قلب انسان که اگر برای خدا باشد می شود عَرشُ الله.

همیشه می فرمود: هر سوزنی برای غیر خدا زدم به دستم فرو رفت.

ادعیه ای که معمولاٌ از سوی شیخ سفارش می شد: دعای عدیله ، دعای توسل و دعای یستشیر بود و دیگر مناجات حضرت امیر ( ع ) در مسجد کوفه که با ذکر ( مولایَ یا مولای ) همراه است . مناجاتهای پانزده گانه حضرت سجاد ( ع ) را نیز فراوان توصیه می کرد و می فرمود: هریک از این پانزده دعا یک خاصیت دارد ، مثلاٌ مناجات تائبین محبت دنیا را کم می کند. مرحوم شیخ یکی از خواص تلاوت صبحگاهی سوره صافات و تلاوت شبانگاهی سوره حشر را دست یافتن به صفای باطن می دانست و برای سوره واقعه اثر فراوانی قائل بود.

از دستورات شیخ برای مداومت بر اذکار اینهاست:

1 ـ برای افزایش قدرت انسان بر نفس ذکر: یا دائمُ یا قائم

2 ـ برای دوستی خداوند متعال در دل: هزار صلوات تا چهل شب

3 ـ برای سرکوبی نفس: هر روز سیزده مرتبه ذکر: اللهم لک الحمد و الیک المشتکی و أنت المستعان

4 ـ برای چیرگی بر نفس: مداومت بر ذکر لا حول ولا قوت الا بالله الهلی العظیم

5 ـ ذکر یا غنیُ یا کریم دویست بار بعد از نماز بسیار موثر است.

علاوه بر اینها قراعت روزانه زیارت عاشورا مورد تأکید شیخ بود که خود آنرا ترک نمی کرد.

پای سخنان شیخ:

1 ـ ای انسان خودت را بشناس و با اوباش رفاقت مکن ، ملکوت و ملائکه دوستان تو هستند.

2 ـ اگر ما به قدر ترسیدن از یک عقرب از عِقاب خدا بترسیم همه کارهای عالم درست می شود.

3 ـ حد کمال انسان این است که به خدا برسد یعنی مظهر او بود.

4 ـ خدا به قدری مهرباناست که گویا فقط همین ک بنده را دارد ؛ که دائم به او می گوید این کار را بکن و آن کار را نکن.

5 ـ با خدا انسی داشتم التماس دعا کردم ، سرّ خلقت را به من بفرمائید: خطاب آمد احسان ، احسان به خلق بعد از بندگی ما.

6 ـ به سادات احترام بگذارید آنان را در هر مرتبه و منزلتی که هستند گرامی بدارید ، بارها خود شیخ در میان جمع دست و پای سادات را می بوسید.

7 ـ میزان ارزش اعمال ، میزان محبت به خداست.

8 ـ تقوی منزلتی دارد ، مرتبه نازله آن انجام و اجبات و ترک محرمات.

9 ـ مرتبه عالیه تقوی پرهیز کردن از غیر خداست.

10 ـ رسیدگی به فقرا انسان را عاشق خدا می کند.

11 ـ مردم را به خدا دعوت کنید نه به خود.

12 ـ آنچه پس از انجام فرائض حال بندگی را در انسان ایجاد می کند نیکی به مردم است.

13 ـ هیچ چیز مثل عمل به احکام برای ترقی و تعالی بشر موثر نیست.

14 ـ تو برای خداباش ، خدا و ملائکه اش برای تو خواهند بود.

15 ـ به مردم رسیدگی کنید تا خدا به شما رسیدگی کند.

16 ـ اهل بیت را خرج گرفتاریهای زندگی و دنیایتان نکنید ، آنها چراغ راه شما در طریق توحید و خداشناسی هستند.

17 ـ تأثیر روزی حلال و حرام آنقدر زیاد است که ممکن است حلالزاده بخورد و مثل حرامزاده بشود یا حرامزاده بخورد و مثل حلالزاده بشود.

18 ـ اگر کسی برای خدا کار کند چشم دلش باز می شود.

و بالاخره شیخ رجبعلی نکوگویان ( خیاط )

بعد از سالها خدمت درمکتب اهل بیت

عصمت و طهارت علیهم السلام بعد

از گذشت ۷۹ بهار از زندگی پربرکتش در

این دنیای فانی سرانجام در روز

22شهریور یکهزار و سیصد و چهل

هجری شمسی در تهران دیده

فروبست و به خاطره ها پیوست.  

مردم را به خدا دعوت کنید نه به خود

راهش پر رهرو و یادش گرامی

   و من الله توفیق