میگویند کسی از راهی گذر میکرد. نقاشی را دید که در خلوت خویش طبیعت زیبا را نقاشی میکند.از او خواست چهره اش را به تصویر بکشد. نقاش در کمتر از پنج دقیقه صورتی ساخت زیباتر از چهره صاحبش؛ مرد رهگذر بسیار خوشش آمد، از نقاش خواست تا آن را به قیمتی دلخواه بفروشد. نقاش بهای سنگینی را طلب کرد. رهگذر شگفت زده گفت بی انصاف تو فقط پنج دقیقه به خودت زحمت دادی . آن وقت این همه پول برای چیست؟؟

نقاش گفت: بی انصاف تویی نه من. که این پنج دقیقه را دیدی اما در پس این پنج دقیقه پنجاه سال زحمت، تلاش، همت و دود چراغ خوردن را ندیدی.

من پنجاه سال خون دل خوردم تا به این پنج دقیقه طلایی رسیدم.

صدای همهمه می آید و من مخاطب تنهای بادهای جهانم.

و رودهای جهان رمز پاک محو شدن را به من می آموزند!

فقط به من.................

در این لحظه و در تمام لحظات منتظر پیشنهادات سازنده شما خوبان هستم.